Socjalizacja szczenięcia

0
144

SOCJALIZACJA SZCZENIĘCIA

Wszyscy hodowcy wiedzą jak ważna jest socjalizacja szczenięcia (no, może prawie wszyscy). Właściciele psów również są już coraz bardziej świadomi i starają się najlepiej jak mogą socjalizować nowo przybyłe do domu szczenię. Warto się zastanowić nad tym, co oznacza „najlepiej jak mogą”. Ostatnio stała się bardzo popularna tzw. „Złota dwunastka” opracowana przez Margaret Hughes* (czytaj poniżej), na podstawie „The Rule of 7” Patt Schapp. Wiele mówi się o tym, co szczeniak musi „zaliczyć” okresie socjalizacji, jednak zbyt mało mówi się o tym, w jaki sposób powinno to prawidłowo się odbywać.

Przede wszystkim socjalizacja szczenięcia powinna przebiegać rozsądnie i z głową. Zalewanie psa bodźcami (z ang. flooding) może tylko nasilić lęk i zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów behawioralnych w przyszłości. Aby szczenię jak najwięcej wyniosło z  socjalizacji (uspołeczniania) i habituacji (przyzwyczajania do różnych bodźców), należy wprowadzać je stopniowo i dać szczenięciu czas na zapoznanie się/oswojenie z nowymi sytuacjami. W praktyce chodzi o to, żeby nie zmuszać psa do kontaktów z innymi psami „no idź pobaw się z pieskiem”, ale obserwować uważnie szczenię i czytać jego sygnały. Jeśli boi się, nie chce podejść, dajemy mu czas, prawdopodobnie jeszcze nie jest na to gotowy. Zawsze zabieramy psa ze stresującej sytuacji. Właściciel ma być ostoją dla psa. Jeśli chcemy zbudować dobre relacje ze swoim szczenięciem musimy pokazać mu, że zawsze może na nas liczyć. Pamiętajmy, że podstawą każdego dobrego związku jest zaufanie!

Podobnie postępujemy w przypadku nowych bodźców (habituacja), tj. gwałtowne dźwięki, „straszne” sprzęty domowe (odkurzacz, suszarka), nieznane miejsca. Nie prezentujemy szczenięciu zbyt wielu bodźców na raz i nie robimy nic na siłę. Dajemy maluchowi dużo czasu na zapoznanie się z nimi, a jeśli widzimy lęk pozbawiony ciekawości, to zabieramy szczenię z danej sytuacji.

Socjalizacja szczenięcia to nie wyliczanka, ani wyścigi – który szczeniak poznał jak najwięcej bodźców. To bardzo ważny okres w życiu każdego psa. Wszelkie doświadczenia w okresie socjalizacji (5-12 tygodni), mogą mieć wpływ na życie dorosłego psa. Nieprzyjemne sytuacje w tym okresie mogą zwiększyć wrażliwość psa i jego podatność na lęki. Dlatego należy pamiętać o tym, aby wszystkie doświadczenia w tym okresie kojarzyły się szczenięciu jak najlepiej.

ZŁOTA DWUNASTKA („Rules of 12”, dosł tłumaczenie „zasada 12”)*

Według Margaret Hughes szczenię w okresie do 12. tygodnia życia powinno:

1. Chodzić po co najmniej 12 różnych powierzchniach (np. parkiet, dywan, bruk, beton, linoleum, trawa, gazety, piasek, itd.)

2. Bawić się co najmniej 12 różnymi przedmiotami (np. zabawki miękkie i twarde, duże i małe piłki, dźwięczące zabawki, drewniane przedmioty, papier lub karton, metalowe przedmioty, itd.)

3. Poznać co najmniej 12 różnych miejsc (np. podwórko, mieszkania innych osób, boisko szkolne, łąka, piwnica, winda, autobus, przejście podziemne, itd.)

4 . Zapoznać się i bawić z co najmniej 12 różnymi osobami (np. dzieci, mężczyźni, kobiety, staruszkowie, ludzie na wózkach, ludzie o lasce, w kapeluszach, z parasolem, w habitach, okularach słonecznych, itd.)

5 . Poznać co najmniej 12 różnych odgłosów (np. bawiące się dzieci, płaczące i krzyczące dzieci, ciężarówki, motocykle, deskorolki, pralka, mikser, wózki w sklepie, spadający garnek, odkurzacz, karetka na sygnale itd.)

6. Poznać co najmniej 12 szybko poruszających się obiektów (np. deskorolki, rolki, rowery, motocykle, samochody, biegnący ludzie, koty, itd.)

7. Podołać co najmniej 12 różnym wyzwaniom (np. wchodzenie do kartonowego pudła, przechodzenie przez tunel, chodzenie po ażurowych schodach, chodzenie po kładce, elektrycznie otwierane drzwi, pływanie w jeziorze itd.)

8. Być dotykanym przez właściciela i rodzinę w co najmniej 12 różnych miejscach (np. branie na ręce, obracanie na plecy, przytrzymywanie między nogami, oglądanie opuszek łap, zębów, uszu itd.)

9. Jeść z co najmniej 12 różnych pojemników (np. metalowa miska, pudełko, papier, kubek, patelnia, plastykowy kubeczek, snackball, łyżka, torebka papierowa, itp.)

10. Jeść w co najmniej 12 różnych miejscach (np. na podwórku, w klatce, w piwnicy, w łazience, w domu znajomych, w samochodzie, na boisku szkolnym, pod parasolem, itp.)

11. Bawić się z co najmniej 12 różnymi szczeniętami i zrównoważonymi dorosłymi psami (poznać psy różnych ras)

12. Zostać co najmniej 12 razy samemu z dala od rodziny i innych zwierząt na około 5-45 minut. Wszystkie doświadczenia szczenięcia powinny mieć pozytywny lub neutralny efekt.
http://www.lrcgb.org/files/rules_of_twelve.pdf

ZOSTAW ODPOWIEDŹ